// plik konfiguracji
settings.json
Zdalne serwery trafiają pod context_servers. Otwórz plik poleceniem zed: open settings file albo dodaj serwer w Settings → AI → MCP Servers.
Dla użytkowników Zed
Agent Zed pracuje na plikach, które otwierasz, i instrukcjach, które mu dajesz. Maguyva indeksuje całe repo i zwraca je przez MCP, więc agent pyta, gdzie leży symbol, zamiast zgadywać.
Plan Free: 3 repozytoria, Do 50 tys. zindeksowanych linii repo, bez karty kredytowej.
Jeden wpis w context_servers: URL i nagłówek Authorization. Cztery fakty specyficzne dla Zed. Żaden nie jest trudny.
// plik konfiguracji
Zdalne serwery trafiają pod context_servers. Otwórz plik poleceniem zed: open settings file albo dodaj serwer w Settings → AI → MCP Servers.
// transport
Zed łączy się przez HTTP bezpośrednio ze zdalnym endpointem Maguyva. Bez lokalnego procesu, bez Node.js.
// klucz
Ten przewodnik wpisuje klucz bezpośrednio do nagłówka Authorization, bo rozwijanie zmiennych środowiskowych w nagłówkach Zed nie zostało tu zweryfikowane. Trzymaj go w ustawieniach użytkownika, a nie w pliku, który commitujesz.
// zatwierdzenia
Domyślnie Zed pyta przed każdym wywołaniem narzędzia. Zezwalaj na narzędzia Maguyva pojedynczo w agent.tool_permissions.tools, z kluczami w rodzaju mcp:maguyva:find_symbol.
# .rules
- Uruchom komendę testów repo, zanim uznasz zmianę za gotową.
- Edytuj tylko pakiet, o którego zmianę cię poproszono.Zed wczytuje jeden plik instrukcji projektu: pierwsze trafienie ze stałej listy, która zaczyna się od .rules i obejmuje AGENTS.md oraz CLAUDE.md. Osobiste instrukcje trafiają do ~/.config/zed/AGENTS.md. Używaj ich do:
Plik instrukcji mówi agentowi, jak pracować. Nie powie mu, które z czterech tysięcy plików wywołują funkcję, którą właśnie zmienia.
Trzy rzeczy, których agent Zed nie wyczyta z plików, które ma przed sobą.
Agent widzi to, co otworzyłeś, i to, co znalazł grepem. Helper o tej samej nazwie w innym pakiecie wygląda identycznie, dopóki na produkcję nie trafi ten zły.
“Co się zepsuje, jeśli zmienię tę sygnaturę?” to pytanie o graf. Bez indeksu agent czyta pliki jeden po drugim, aż skończą mu się tury albo kontekst.
Każdy plik, który agent otwiera, żeby się zorientować, zużywa tokeny, których zabraknie na samą zmianę. Jedna uszeregowana odpowiedź z file:line kosztuje mniej niż dziesięć odczytów po omacku.
Jeden wpis w context_servers daje agentowi Zed:
Zed daje agentowi szybki edytor.
Maguyva daje agentowi mapę kodu.
Najpierw zapytaj mapę, potem edytuj.
// workflow 01
zed agent> gdzie jest polityka ponowień dla wychodzących webhooków? find_symbol("retryPolicy") src/webhooks/dispatch.ts:41 retryPolicy() ← implementacja src/webhooks/__mocks__/dispatch.ts:9 ← atrapa → Agent otwiera dispatch.ts:41, a nie atrapę. [exit 0]
Jedno uszeregowane zapytanie zastępuje rundę grepowania. Odpowiedź wraca jako ścieżka i linia, które agent może od razu otworzyć.
// workflow 02
zed agent> dodaj do fetchInvoice argument timeout dependency_search("fetchInvoice", dependents) 7 wywołujących w 4 pakietach → Agent aktualizuje wszystkie siedem miejsc wywołania za jednym razem. [exit 0]
Zasięg wpływu znasz przed pierwszą edycją, a nie po tym, jak padnie build.
Trzy kroki. Plan Free: 3 repozytoria, Do 50 tys. zindeksowanych linii repo, bez karty kredytowej.
// step 01
Wybierz takie, które już znasz, żeby móc ocenić odpowiedzi.
// step 02
~/.config/zed/settings.json
{
"context_servers": {
"maguyva": {
"url": "https://maguyva.tools/mcp",
"headers": {
"Authorization": "Bearer mgv_xxxx"
}
}
}
} // step 03
Zamień mgv_xxxx na swój klucz API i zapisz. Zadaj agentowi pytanie, na które znasz już odpowiedź, a potem otwórz cytowany plik.