// ide agentowe
Antigravity
Gdzie twoje agenty planują, edytują i weryfikują.
Dla użytkowników Antigravity
Antigravity to IDE zaprojektowane z myślą o agentach: agenty planują i edytują w edytorze, terminalu i przeglądarce. W prawdziwym monorepo nadal potrzebują mapy tego, który plik ma znaczenie. Maguyva indeksuje twój kod i udostępnia go z powrotem przez MCP (semantyczne, AST, grafowe i tekstowe), więc pytanie „gdzie dzieje się autoryzacja” zwraca rzeczywisty przepływ auth, a nie siedem atrap testowych.
Plan Free: 3 repozytoria, Do 50 tys. zindeksowanych linii repo, bez karty.
Antigravity uruchamia agenta. Maguyva mówi mu, jakiego pliku dotknąć.Cztery elementy. Każdy ma swoje zadanie.
// ide agentowe
Gdzie twoje agenty planują, edytują i weryfikują.
// ręczny kontekst
Ręczny kontekst wygrywa, dopóki repo nie jest duże.
// baza kodu
Automatyczne fakty o kodzie przez MCP.
// kto płaci
Agenci nie płacą za stanowiska. Zobacz cennik
IDE agentowe nie jest problemem. Agent Manager, wykonywanie na wielu powierzchniach i pliki reguł są świetne i już z nich korzystasz do:
@, by wciągnąć konkretny plik do kontekstu.Rób tak dalej. Nic z tego nie znika.
Ale w prawdziwym monorepo (TypeScript z zależnościami workspace, usługi w języku Python, mieszane pakiety) kontekst agenta pęka w momencie, gdy istotny plik nie jest jeszcze na radarze agenta.
Cztery ręczne obejścia zestawione z ich trybem awarii. Lewo = co robisz dzisiaj. Prawo = gdzie to zawodzi.
// the fix
Wzmiankujesz @ trzy pliki, które twoim zdaniem mają znaczenie. Agent edytuje w nich bez zarzutu.
// where it breaks
Działa, gdy już wiesz, które pliki są zaangażowane. Autonomiczny agent potrzebuje plików, o których wspomnieniu nie wiedziałeś.
// the fix
Wklejasz 200 linii z innego pakietu do agenta, żeby dać mu wystarczający kontekst.
// where it breaks
Fragment wklejony o 9 rano nie odzwierciedla rebase'a, który twój kolega z zespołu wprowadził o 11. Agent edytuje wobec fantomowej wersji pakietu.
// the fix
Piszesz plik reguł agenta lub markdown z architekturą. Dziś jest aktualny.
// where it breaks
Wszystko, co napiszesz ręcznie, z czasem odbiega od stanu faktycznego. Kod jest źródłem prawdy. Dokument opisujący warstwę kolejki jest poprawny przez tydzień, a potem błędny na zawsze.
// the fix
Dodajesz reguły agenta dla nazewnictwa, lintowania i komend budowania. Świetne dla zachowania.
// where it breaks
Reguły to dobre miejsce na “zawsze uruchamiaj pnpm tsc -b przed commitem.” Nie są przeszukiwalnym indeksem każdego symbolu, pliku i miejsca wywołania w twoim monorepo.
To nie zamiennik Antigravity. Warstwa kontekstu repo, która opiera się na jego obsłudze MCP.
Antigravity decyduje, co edytować.
Maguyva mówi agentowi, czego dotyka edycja.
Między pakietami, między językami. Ugruntowane na rzeczywistym grafie wywołań, a nie na grep agenta.
// workflow 01
agent> gdzie w tym monorepo dzieje się autoryzacja? graph::query("authentication flow") packages/web/src/auth/session.ts:42 middleware packages/api/src/auth/jwt.ts:88 weryfikacja tokenu packages/shared/src/auth/types.ts:12 AuthContext packages/admin/src/auth/admin-only.ts:31 bramka rbac → 4 punkty wejścia w 4 pakietach, uszeregowane wg gęstości wywołań. [exit 0]
Nie wspomniałeś o pliku. Nie wkleiłeś fragmentu. Agent ma cztery istotne pliki, we właściwej kolejności, i może wykonać ugruntowaną edycję.
// workflow 02
agent> jak normalizePhoneNumber obsługuje E.164? semantic::query("normalize phone E.164") packages/shared/util/phone.ts:88 normalizePhoneNumber() ← prawdziwa impl. packages/api/test/phone.spec.ts:14 jest.mock(...) ← atrapa [exit 0]
Nazwy kłamią. Atrapy przesłaniają prawdziwy kod. Maguyva stawia prawdziwą implementację wyżej niż atrapę testową, we wszystkich pakietach.
// workflow 03
agent> co wywołuje QueueDispatcher.publish w całym monorepo? graph::callers(QueueDispatcher.publish) 3 w packages/billing/* 1 w packages/audit/* 1 w packages/notifications/* 1 w services/python-worker/* ← między językami przez stub gRPC [exit 0]
Między pakietami, a przy poliglotycznym repo — także między językami, miejsca wywołań pojawiają się od razu. Autonomiczny agent poznaje promień rażenia przed edycją, a nie po tym, jak CI zaświeci na czerwono.
Trzy kroki. Plan Free: 3 repozytoria, Do 50 tys. zindeksowanych linii repo, bez karty.
// step 01
Wybierz monorepo, w którym najbardziej doskwierał ci brak kontekstu.
// step 02
// ~/.gemini/antigravity/mcp_config.json
{
"mcpServers": {
"maguyva": {
"serverUrl": "https://maguyva.tools/mcp",
"headers": {
"Authorization": "Bearer <your-key>"
}
}
}
}// step 03
Nie kieruj agenta na całą firmę. Zacznij od jednego repo i jednego sprawdzalnego pytania, np. „co wywołuje formatInvoice w różnych pakietach?”